Drie voorbeelden uit de praktijk van kinderen die leven in een wereld waarin controle, dwang en machtsmisbruik aan de orde van de dag zijn. Die leren zichzelf te vormen naar de wensen en grillen van een ander. Dwang en controle in gezinsrelaties zijn geen losse incidenten. Het is een patroon dat er langzaamaan insluipt totdat er geen uitweg meer lijkt te zijn. Een patroon dat we als buitenstaanders niet makkelijk boven tafel krijgen. Maar daar moeten we echt beter ons best voor doen: het is de meest gevaarlijke en dodelijke vorm van huiselijk geweld die er bestaat.

In dit nummer van Augeo Magazine verkennen we de verschillende facetten van dwang en controle in gezinsrelaties. Wat zijn motieven van plegers? Hoe kun je het als professional herkennen? Wat maakt het lastig voor slachtoffers om ervan los te komen? Want pas als we dwingende controle leren zien voor wat het is, ook wanneer het zich vermomt als ‘normaal gezinsleven’, kunnen we de slachtoffers werkelijk beschermen.

En Kaat (6), die vaak zo zachtjes praat dat je haar nauwelijks hoort. Als haar moeder in de buurt is, kijkt ze eerst naar haar voordat ze iets zegt. Thuis bepaalt mama alles: waar ze zit, wat ze eet, met wie en waarmee ze speelt. Soms moet ze uren stil op haar kamer blijven. Als mama haar toch hoort, moet ze voor straf in de kast zitten. Ze denkt dat alle kinderen zo leren om niet lastig te zijn.

Robin (9) zie je eigenlijk nooit buiten spelen. Hij lijkt ouder dan zijn leeftijd en oogt alert. ‘Ik moet kijken waar mama is,’ zegt hij. Pas later heb je door wat dat betekent: papa wil dat hij alles over mama vertelt, wat ze doet, met wie ze praat, hoe laat ze thuiskomt. Soms moet hij haar telefoon brengen zodat papa die kan controleren. Hij denkt dat dit is wat grote jongens doen: checken of mama geen fouten maakt.

Asha (15) glimlacht veel. Op school lijkt ze een sociale, ijverige leerling. Niemand weet dat ze elke pauze haar mobiel checkt op nieuwe berichten van de man die zegt dat hij van haar houdt. De man die betaalde seksdates voor haar regelt met oudere mannen, zodat ze kunnen sparen voor een huisje met z’n tweeën. Ze noemt het geen uitbuiting, maar liefde.