ervaringsverhaal

istockphoto-113067078...

Tess (23) groeide op met een vader die te veel dronk en dan agressief werd – terwijl haar moeder toekeek. Ze vindt het onbegrijpelijk dat er niemand uit haar omgeving aan de bel trok. ‘Ik sliep in het park om maar niet thuis te hoeven zijn.’

btn down

Auteur: Annemarie van Dijk
Leestijd: 5 minuten

‘Dat ik geen excuses van mijn ouders krijg, heb ik geaccepteerd’

btn down
btn down (copy)

‘“Was je maar nooit geboren,” riep mijn vader als hij had gedronken. Zodra hij uit zijn werk kwam, ging hij aan het bier. Hij had een kwade dronk en na een paar biertjes zei hij de meest vreselijke dingen tegen me. Dat ik te dik was, en dat hij liever had dat ik er niet was. Soms lag hij al vóór etenstijd helemaal lam in bed. Dat had ik nog het liefste, dan viel hij mij tenminste niet lastig. 

Maar meestal ging hij door tot ’s avonds laat, tot hij niet meer rechtop kon lopen. Als mijn moeder niet thuis was, deed hij nog veel ergere dingen. Hij schopte en sloeg me, en een keer duwde hij me zelfs van de trap. Het is een wonder dat ik toen alleen schrammen en blauwe plekken had.

Ik wist wel dat slaan niet goed was, maar ergens vond ik het toch normaal. In mijn reacties was ik trouwens heel fel. Ik schreeuwde gewoon terug, maakte ruzie. Een keer stond ik voor hem met een mes op mijn keel. Als hij toch van me af wilde, kon hij meteen mijn keel doorsnijden, riep ik. 

Mijn vader richtte zich vooral op mij, ik denk omdat ik altijd meteen kwaad werd. Mijn jongere zusje liet hij met rust. Daar was ik blij om, want ik kon beter voor mezelf opkomen en zij was bang voor hem. Als hij zich soms toch tot haar richtte, sprong ik ertussen.’

Tess: ‘Op mijn werk hoor ik collega’s vaak met liefde over hun kinderen praten. Ze vertellen over de leuke dingen die ze als gezin doen. Zo kan het dus ook. Dat wil ik later ook, als ik zelf kinderen krijg: hen liefde geven, laten merken dat ze de moeite waard zijn. In elk geval zal ik nooit mijn ouders vragen of ze willen oppassen. Want mooi niet dat ik mijn kinderen naar een alcoholist toe breng.’

Kwade dronk

‘Ik wist wel dat slaan niet goed was, maar vond het ergens toch normaal’

quote6-yellow.png
btn down
btn down (copy)

‘Mijn vader deed vooral zo naar als hij had gedronken. Was hij nuchter, dan kon hij best gezellig zijn. Natuurlijk probeerde ik regelmatig met hem te praten als hij niet dronken was. Wist hij wel wat hij me aandeed? Maar nooit herinnerde hij zich iets van wat hij had gedaan. Ook wilde ik hem helpen. Ik raadde hem aan om naar AA-meetings te gaan, wat hij niet deed. Verder probeerde ik hem aan het alcoholvrije bier te krijgen. Dat lukte een paar maanden. Toen stapte hij toch weer over op gewoon bier.

Alcoholvrij bier

‘Het is zó naar als je geen thuis hebt waar je terechtkunt’

quote6-yellow.png (copy)

Toen ik een jaar of 14 was, zorgde ik er steeds vaker voor dat ik niet thuis was. Zo bleef ik tot zes uur op school zitten, logeerde ik soms bij vrienden en sliep ik zelfs weleens op een bankje in het park. Alles om maar niet naar huis te hoeven. Vreselijk, vind ik achteraf. Het is zó naar als je geen thuis hebt waar je terechtkunt.’

btn down
btn down (copy)

‘Voor een deel weet ik waar zijn gedrag vandaan komt. Mijn vader heeft zelf een slechte jeugd gehad, hij is geestelijk mishandeld door zijn ouders. Ik snap wel dat hij daardoor geen goed voorbeeld kreeg. Maar hij had ook op latere leeftijd hulp kunnen zoeken. 

Waarom hij dat niet heeft gedaan? Hij is net als mijn moeder laagopgeleid, misschien speelt dat een rol. Dingen goed verwoorden, kunnen mijn ouders niet. Aan mijn moeder had ik trouwens niets. Zij nam het altijd op voor mijn vader. “Doe eens rustiger,” zei ze dan, “zo maak je je vader kwaad.” 

Eigenlijk ben ik op haar nog bozer dan op hem. Ze greep nooit in, terwijl ze wist wat er speelde. Ik heb vaak geprobeerd om met mijn moeder te praten, maar ze staat er niet voor open. Ooit vroeg ik haar: “Waarom ga je niet bij hem weg? Hij zal nooit stoppen met drinken.” Volgens mij durft ze er geen ruzie met hem over te maken. Misschien wel omdat ze te afhankelijk van hem is. Ze heeft nooit gewerkt. Het is een ouderwetse relatie.

Toen ik nog thuis woonde, durfde ik geen hulp te zoeken. Ik kom uit een klein dorp, het zou meteen worden doorverteld dat het bij ons thuis niet lekker ging. Bovendien was ik bang dat ons gezin uit elkaar zou vallen. 

Op de middelbare school vertelde ik wel over thuis aan een paar vrienden. Zij vonden het rot voor me, maar ja, wat konden ze doen? Dat mijn docenten ook iets vermoedden, bleek pas tijdens een schoolreünie, jaren later. Een paar docenten zeiden tegen me: “Het was niet makkelijk bij jou thuis, hè?”’ Dat deed zo’n pijn. Waarom hebben ze dat niet eerder aan me gevraagd?’

Schoolreünie

‘Waarom vroegen die docenten niet hoe het ging?’

quote6-yellow.png
btn down
btn down (copy)

‘Al jong verdiende ik mijn eigen geld, omdat ik niet financieel afhankelijk van mijn ouders wilde zijn. Ik had een krantenwijk, tuinierde bij buren en paste op kleine kinderen. Ook toen ik op mijn 17e op mezelf ging wonen en hbo deed, betaalde ik alles van mijn eigen geld.  

In die tijd kreeg ik last van nachtmerries en enorme woedeaanvallen. Daarnaast had ik pijn in mijn lijf door alle stress. Op sommige momenten haatte ik mezelf zó dat ik dood wilde. De huisarts vermoedde een trauma door kindermishandeling en verwees me door naar de specialistische ggz. Een psycholoog met verstand van kindertrauma’s gaf me de diagnose PTSS en ik ben lang bij haar onder behandeling geweest. Inmiddels kan ik mezelf analyseren met behulp van wat ik bij haar leerde. Zo word ik niet meer zo boos op mezelf als ik een fout maak. 

De nachtmerries zijn over. Ook verwacht ik niet meer dat iedereen net zo perfectionistisch is als ik. Wel heb ik nog moeite met omgaan met anderen. Doordat ik altijd bezig was met overleven, heb ik niet goed geleerd hoe sociale vaardigheden werken.’

Nachtmerries

btn down
btn down (copy)

Uurtje overdag

istockphoto-113067009... (copy)

‘Met mijn ouders heb ik nu maar weinig contact. Soms ga ik een uurtje naar hen toe – overdag, als mijn vader nog nuchter is. Dat ik geen excuses van hen krijg, heb ik geaccepteerd. Op hun eigen manier houden ze denk ik wel van me, alleen uiten ze dat op een rare manier. 

Sinds drie jaar woon ik samen met een lieve vriend die wel opgroeide in een veilig gezin, en heb ik een leuke baan. Alcohol raak ik niet aan, bang voor wat het met je kan doen. Heb ik er in elk geval nog één positief ding aan overgehouden.’

Tess is niet haar echte naam.

ervaringsverhaal

istockphoto-113067078...

‘Dat ik geen excuses van mijn ouders krijg, heb ik geaccepteerd’

btn down

Auteur: Annemarie van Dijk
Leestijd: 5 minuten

Tess (23) groeide op met een vader die te veel dronk en dan agressief werd – terwijl haar moeder toekeek. Ze vindt het onbegrijpelijk dat er niemand uit haar omgeving aan de bel trok. ‘Ik sliep in het park om maar niet thuis te hoeven zijn.’

btn down (copy)

Tess: ‘Op mijn werk hoor ik collega’s vaak met liefde over hun kinderen praten. Ze vertellen over de leuke dingen die ze als gezin doen. Zo kan het dus ook. Dat wil ik later ook, als ik zelf kinderen krijg: hen liefde geven, laten merken dat ze de moeite waard zijn. In elk geval zal ik nooit mijn ouders vragen of ze willen oppassen. Want mooi niet dat ik mijn kinderen naar een alcoholist toe breng.’

Kwade dronk

‘“Was je maar nooit geboren,” riep mijn vader als hij had gedronken. Zodra hij uit zijn werk kwam, ging hij aan het bier. Hij had een kwade dronk en na een paar biertjes zei hij de meest vreselijke dingen tegen me. Dat ik te dik was, en dat hij liever had dat ik er niet was. Soms lag hij al vóór etenstijd helemaal lam in bed. Dat had ik nog het liefste, dan viel hij mij tenminste niet lastig. 

Maar meestal ging hij door tot ’s avonds laat, tot hij niet meer rechtop kon lopen. Als mijn moeder niet thuis was, deed hij nog veel ergere dingen. Hij schopte en sloeg me, en een keer duwde hij me zelfs van de trap. Het is een wonder dat ik toen alleen schrammen en blauwe plekken had.

‘Ik wist wel dat slaan niet goed was, maar vond het ergens toch normaal’

quote6-yellow.png

Ik wist wel dat slaan niet goed was, maar ergens vond ik het toch normaal. In mijn reacties was ik trouwens heel fel. Ik schreeuwde gewoon terug, maakte ruzie. Een keer stond ik voor hem met een mes op mijn keel. Als hij toch van me af wilde, kon hij meteen mijn keel doorsnijden, riep ik. 

Mijn vader richtte zich vooral op mij, ik denk omdat ik altijd meteen kwaad werd. Mijn jongere zusje liet hij met rust. Daar was ik blij om, want ik kon beter voor mezelf opkomen en zij was bang voor hem. Als hij zich soms toch tot haar richtte, sprong ik ertussen.’

btn down
btn down (copy)
btn down

Alcoholvrij bier

‘Mijn vader deed vooral zo naar als hij had gedronken. Was hij nuchter, dan kon hij best gezellig zijn. Natuurlijk probeerde ik regelmatig met hem te praten als hij niet dronken was. Wist hij wel wat hij me aandeed? Maar nooit herinnerde hij zich iets van wat hij had gedaan. Ook wilde ik hem helpen. Ik raadde hem aan om naar AA-meetings te gaan, wat hij niet deed. Verder probeerde ik hem aan het alcoholvrije bier te krijgen. Dat lukte een paar maanden. Toen stapte hij toch weer over op gewoon bier.

‘Het is zó naar als je geen thuis hebt waar je terechtkunt’

quote6-yellow.png (copy)

Toen ik een jaar of 14 was, zorgde ik er steeds vaker voor dat ik niet thuis was. Zo bleef ik tot zes uur op school zitten, logeerde ik soms bij vrienden en sliep ik zelfs weleens op een bankje in het park. Alles om maar niet naar huis te hoeven. Vreselijk, vind ik achteraf. Het is zó naar als je geen thuis hebt waar je terechtkunt.’

btn down (copy)
btn down

Schoolreünie

‘Voor een deel weet ik waar zijn gedrag vandaan komt. Mijn vader heeft zelf een slechte jeugd gehad, hij is geestelijk mishandeld door zijn ouders. Ik snap wel dat hij daardoor geen goed voorbeeld kreeg. Maar hij had ook op latere leeftijd hulp kunnen zoeken. 

Waarom hij dat niet heeft gedaan? Hij is net als mijn moeder laagopgeleid, misschien speelt dat een rol. Dingen goed verwoorden, kunnen mijn ouders niet. Aan mijn moeder had ik trouwens niets. Zij nam het altijd op voor mijn vader. “Doe eens rustiger,” zei ze dan, “zo maak je je vader kwaad.” 

Eigenlijk ben ik op haar nog bozer dan op hem. Ze greep nooit in, terwijl ze wist wat er speelde. Ik heb vaak geprobeerd om met mijn moeder te praten, maar ze staat er niet voor open. Ooit vroeg ik haar: “Waarom ga je niet bij hem weg? Hij zal nooit stoppen met drinken.” Volgens mij durft ze er geen ruzie met hem over te maken. Misschien wel omdat ze te afhankelijk van hem is. Ze heeft nooit gewerkt. Het is een ouderwetse relatie.

Toen ik nog thuis woonde, durfde ik geen hulp te zoeken. Ik kom uit een klein dorp, het zou meteen worden doorverteld dat het bij ons thuis niet lekker ging. Bovendien was ik bang dat ons gezin uit elkaar zou vallen. 

‘Waarom vroegen die docenten niet hoe het ging?’

quote6-yellow.png

Op de middelbare school vertelde ik wel over thuis aan een paar vrienden. Zij vonden het rot voor me, maar ja, wat konden ze doen? Dat mijn docenten ook iets vermoedden, bleek pas tijdens een schoolreünie, jaren later. Een paar docenten zeiden tegen me: “Het was niet makkelijk bij jou thuis, hè?”’ Dat deed zo’n pijn. Waarom hebben ze dat niet eerder aan me gevraagd?’

btn down (copy)
btn down

Nachtmerries

‘Al jong verdiende ik mijn eigen geld, omdat ik niet financieel afhankelijk van mijn ouders wilde zijn. Ik had een krantenwijk, tuinierde bij buren en paste op kleine kinderen. Ook toen ik op mijn 17e op mezelf ging wonen en hbo deed, betaalde ik alles van mijn eigen geld.  

In die tijd kreeg ik last van nachtmerries en enorme woedeaanvallen. Daarnaast had ik pijn in mijn lijf door alle stress. Op sommige momenten haatte ik mezelf zó dat ik dood wilde. De huisarts vermoedde een trauma door kindermishandeling en verwees me door naar de specialistische ggz. Een psycholoog met verstand van kindertrauma’s gaf me de diagnose PTSS en ik ben lang bij haar onder behandeling geweest. Inmiddels kan ik mezelf analyseren met behulp van wat ik bij haar leerde. Zo word ik niet meer zo boos op mezelf als ik een fout maak. 

De nachtmerries zijn over. Ook verwacht ik niet meer dat iedereen net zo perfectionistisch is als ik. Wel heb ik nog moeite met omgaan met anderen. Doordat ik altijd bezig was met overleven, heb ik niet goed geleerd hoe sociale vaardigheden werken.’

btn down (copy)
btn down
istockphoto-113067009... (copy)

Uurtje overdag

‘Met mijn ouders heb ik nu maar weinig contact. Soms ga ik een uurtje naar hen toe – overdag, als mijn vader nog nuchter is. Dat ik geen excuses van hen krijg, heb ik geaccepteerd. Op hun eigen manier houden ze denk ik wel van me, alleen uiten ze dat op een rare manier. 

Sinds drie jaar woon ik samen met een lieve vriend die wel opgroeide in een veilig gezin, en heb ik een leuke baan. Alcohol raak ik niet aan, bang voor wat het met je kan doen. Heb ik er in elk geval nog één positief ding aan overgehouden.’

Tess is niet haar echte naam.

Magazine over veilig opgroeien

Professionals en beleidsmakers bijpraten over de nieuwste ontwikkelingen, onderzoeken, dilemma’s en besluiten rond de veiligheid van kinderen. Dat doet Augeo al 10 jaar met onder andere e-learnings, bijeenkomsten en Augeo magazine. Ons magazine verschijnt 5x per jaar. Meld je aan om gratis abonnee te worden.
Volledig scherm