Het hele boek is hier te lezen.

De sprookjes laten zien hoe belangrijk het is dat volwassenen alert zijn op signalen van onveiligheid bij kinderen. Je kunt dit verhaal gebruiken om voor te lezen aan kinderen, om veiligheid bespreek te maken. De doelgroep is kinderen in de bovenbouw van het primair onderwijs.

Assepoester komt uit het boek Sprookjes bestaan, uitgegeven in het kader van een maatschappelijke bewustwordingscampagne.

Het sprookjes bestaan boek is tot stand gekomen door financiële bijdragen van stichting Voorkoming Kindermishandeling, Augeo Foundation en Fonds Slachtofferhulp met ondersteuning van Veilig Thuis en Fama Volat.

Assepoester toont hoe emotionele mishandeling en uitbuiting er thuis uit kunnen zien: buitensluiten, vernederen en een kind dat alle zorg draagt. Deze vormen van mishandeling zijn vaak onzichtbaar voor buitenstaanders. Voor volwassenen is het belangrijk te letten op tekenen van overbelasting of voortdurende minderwaardigheid. Kinderen mogen weten dat ze meer waard zijn en steun kunnen zoeken bij volwassenen die ze vertrouwen.

Wat we kunnen leren van Assepoester

De volgende dag werkte ze in de moestuin, bij de pompoenen. Plots klonk de stem van de boodschapper: ‘De prins zoekt het meisje dat dit muiltje past!‘ De stiefzussen stormden naar voren en wrongen hun voeten in het schoentje. Maar het paste niemand… behalve Assepoester. Ze werd meegenomen naar het paleis. Niet als dienstmeid, niet als bezit. Maar als deel van een gezin, waar ze gezien werd en zichzelf mocht zijn. En daar leefde Assepoester nog lang en gelukkig.

‘Als de klok twaalf slaat, moet je terug naar huis

Samen met de hofhouding kleedde hij haar aan. Een zachte jurk, glazen muiltjes, haar haar los. Toen ze in de spiegel keek, glimlachte ze. Voor het eerst sinds lange tijd herkende ze zichzelf weer. ‘Maar,‘ zei de boodschapper, ‘als de klok twaalf slaat, moet je terug naar huis. Anders wordt je stiefmoeder boos en dat wil ik je niet aandoen.‘ Op het bal danste Assepoester met de prins. Hij vroeg naar haar naam, maar zij lachte alleen. Voor één avond wilde ze vrij zijn, zonder pijn, zonder zorgen. Toen de klok twaalf sloeg, rende ze weg. In haar haast verloor ze een glazen muiltje.

Op een dag klonk er trompetgeschal. Een boodschapper van de koning kwam naar het dorp. Hij riep: ‘De prins geeft een bal! Hij zoekt iemand met wie hij zijn leven wil delen!‘ De stiefzussen verdrongen zich om de uitnodiging. Hun ogen glommen. Assepoester keek naar haar versleten jurk. Heel zacht vroeg ze: ‘Mag ik ook naar het feest?‘ De boodschapper keek haar aan. Hij herkende haar. Eerder had hij haar gezien op straat, met een emmer sop, op blote voeten in de kou. Toen zei hij streng: ‘Je mag wel komen… maar niet als gast. Jij komt werken op het bal.” Die avond ging Assepoester naar het paleis. Haar jurk was vies, haar handen ruw van het werken. Maar de boodschapper wenkte haar apart.‘ Je hoeft niet te poetsen,‘ zei hij zacht. ‘Ik weet wat er thuis gebeurt. Jij hoort niet zo behandeld te worden.‘

Die avond ging Assepoester naar het paleis

Na de dood van haar moeder woonde ze bij haar stiefmoeder en twee stiefzussen. Maar die waren niet lief voor haar. Ze gaven haar bevelen, lachten haar uit en lieten haar al het werk doen. Ze sliep op zolder, tussen stof en spinnenwebben.

Er was eens een meisje dat Assepoester heette.

Zeven bekende sprookjes werden herschreven om onveiligheid bespreekbaar te maken met kinderen uit de bovenbouw van het primair onderwijs. Hier lees je een voorpublicatie van een van de verhalen: Assepoester.